kiwiXplorers.reismee.nl

Coromandel

Gisterenmiddag zijn we weer geland op Nederlandse bodem ... de eerste wasjes zijn gedraaid, de eerste vriendjes & vriendinnetjes zijn al even dag komen zeggen ... maar eerst nog even een verslag van de laatste week in Nieuw Zeeland.

Vanuit Rotorua rijden we naar Hahei Beach - ong 3 u rijden, maar de weg is erg kronkelig en dus schieten we maar langzaam op.  De camping ziet er gezellig uit, met een bar, foodtruck en  coffee-to-go : erg luxueus voor NZ standaarden., maar helaas niet meer elke dag geopend, want het hoogseizoen is voorbij We lopen hier net het geemigreerde Nl gezin mis dat we nabij het Tasmanpark hebben het ontmoet. De camping ligt vlakbij het strand, zoals de naam al doet vermoeden. Dag 1 wordt er wat schoolwerk gedaan en gaan we natuurlijk naar het strand. De golven zijn hier helaas niet zo goed om te body boarden. DAg 2 wandelen vanaf de camping naar Cathedral Cove. De strandjes bij Cathedral Cove zijn erg druk, want de watertaxi stopt hier ook. Na een korte frisse duik van Ella en Saskia, wandelen we weer terug.  Op dag 3 gaan we snorkelen: voor Cas, Ella en mezelf is het de eerste keer en we vinden het wel een klein beetje spannend. In de boot achter een tractor rijden we naar het strand.  Op topsnelheid racen we over het water naar een kleine inham bij een eilandje net buiten de kust. Er zijn ook twee duikers aan boord, die met een gids de diepere wateren gaan verkennen. Cas was onder de indruk van de snelle boottocht , maar eens te water vindt hij het ongelooflijk mooi en op de terugweg geniet hij ook van het racen over het water. Het is niet super spectaculair qua aantallen en soorten vissen, maar een leuke introductie voor het snorkelen en fijn om het samen met ons viertjes te doen.

Na 3 dagen trekken we verder naar Coromandel waar we nog twee nachtjes zullen verblijven. Het is maar een uurtje rijden. We stoppen in Whitianga voor een hapje en een drankje, en een kort bezoek aan het museum. In Coromandel  maken we een ritje met het Driving Creek treintje: het treintje rijdt van 55 m naar 167 m hoog  - het steilste treinspoor in NZ  en her en der op de route staan kunstwerken.  Geen wauw ervaring, maar de kids vonden het toch leuk. 

Van Coromandel rijden we naar onze laatste camping in Miranda - op een uur rijden van Auckland. Buiten koffers inpakken en een duik nemen in de hotpool staat er niets meer op het programma. In Thames maken we een tussenstop die iets uitloopt, omdat we besluiten om Farmageddon - een Schaun het schaap- film - mee te pikken. 

De laatste dag met de camper is aangebroken - camperdag 106 - slechts een uurtje tot Auckland. Eerst droppen we de fietsen af en daarna de camper inleveren. We moeten nog 1 koffer inpakken, die we hier hadden achtergelaten. We laten ook wat spullen achter voor toekomstige reizigers: oa body boards, snorkelsetjes, voetbal etc.. De kids vinden het jammer dat de reis er op zit, maar kijken er ook naar uit om hun vriendjes weer te zien.

Nog 1 nachtje verblijven we in Auckland - om 15 u kunnen we pas op de kamer en we gaan dan eerst even lunchen in de buurt. We bekijken nog even de koffers, zodat het gewicht goed verdeeld is. Kijken nog een beetje TV en nemen een duik in het zwembad.

Onze vlucht is pas om 21.15 u en de taxi komt ons om 17.15 u oppikken. Na het ontbijt gaan we nog even zwemmen en tegen 11 u checken we uit. We hebben dus nog tijd voor een bezoekje aan de Toi o Tamaki gallerij. Nog even stress op de luchthaven als blijkt dat onze handbagage te zwaar is - toch teveel kadotjes gekocht. Na drie keer navragen blijkt dat we nog 12 kg aan ruimbagage over hebben en dus kunnen we nog een koffer inchecken, en kunnen we ook de kadotjes meenemen ;-)

Nu weer thuis in ons huis dat in goede handen was van Esther en Carole ... Musti de kat zat miauwend in de tuin en kwam gezellig naar ons toe.

Bedankt voor het volgen van onze blog en voor de vele leuke reacties - tot gauw in levende lijve


Reacties

Reacties

Martine Neys

Het was leuk om jullie verhalen te lezen en zo ook een beetje op reis te zijn.

Oma en opa

4 maanden van huis en geen telefoontjes, het leek ons een eeuwigheid! Dankzij jullie foto’s en vooral de verhalen is deze periode voorbij gevlogen. Bedankt voor de mooie reisverhalen waardoor we ook een beetje mochten meereizen en -genieten. Voor jullie zal deze reis nog lang blijven nawerken. Warme groetjes van oma en opa.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

I.v.m. onderhoud aan de site is het momenteel niet mogelijk om een reactie achter te laten.
Probeer het later nog eens.